กลับ
เมนู

    การให้..สองคำที่คุ้นเคยที่ใครๆก็ทำได้

14-01-2020

การให้... ฟังดูแล้วอาจเป็นคำพูดที่คุ้นชิน ไม่ว่าจะอยู่ในบทบาทอะไรก็ตามไม่ว่าจะเป็น นักเรียน นักศึกษา กลุ่มคนทำงาน หรือเป็นผู้ที่มีความรู้ในขั้นสูง เราทุกคนต่างโดนปลูกฝังมาว่าการให้เป็นสิ่งจำเป็นในชีวิต เพราะทุกคนที่เกิดมาย่อมจะต้องเรียนรู้และอยู่ร่วมกันในสังคมไม่ว่าคุณจะอยู่ในบริบทใดก็ตามจะต้องรู้จักการให้การเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ และนึกถึงผู้อื่นอยู่เสมอ ไม่ใช่เพียงแต่การทำเพื่อการอยู่รอดร่วมกันในสังคมเพียงเท่านั้น แต่การให้ยังสามารถสร้างรากฐานของจิตใจให้อยู่บนพื้นฐานของการทำความดีได้อีกด้วย หากเพียงคุณมีจิตใจ ที่บริสุทธิ์ ยินดีที่จะให้หรือมอบสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างเต็มใจ และไม่หวังสิ่งตอบแทน โดยปราศจากเงื่อนไขใดๆทั้งสิ้น ซึ่งการให้หรือทางพระพุทธศาสนาเรียกว่า “ทาน” มีด้วยกัน ๔ อย่างด้วยกันดังนี้

 

๑.อามิสทาน คือ การให้วัตถุสิ่งของ พระพุทธเจ้าตรัสว่า "ข้าว(อาหาร) และน้ำเป็นทรัพย์โดยปรมัตถ์ สิ่งอื่นเป็นทรัพย์โดยบัญญัติ" เพราะเกิดจากการสมมุติของคน ที่ทำให้เกิดความจำเป็น เช่น เงินทอง เพชรพลอย กินไม่ได้และไม่มีประโยชน์

๒.อภัยทาน คือ การยกโทษ ด้วยการไม่พยาบาทจองเวร อภัยทานเป็นทานที่ให้ได้ยากที่สุด โดยเฉพาะการให้อภัยศัตรู หรือผู้ที่ทำร้ายตนอย่างสาหัส

๓.วิทยาทาน คือ การให้ความรู้ทางโลก ดั่งเช่นครู ผู้ที่อบรมบ่มเพราะ และสอนวิชาในแขนงต่างๆ ที่ให้ความรู้และความเข้าใจกับผู้อื่น เพื่อให้เขามีความสามารถที่จะประกอบอาชีพได้

๔.ธรรมทาน คือ การให้ความรู้ทางธรรม โดยเฉพาะความรู้ทางพุทธศาสนา เพื่อให้เขาคิดได้ เพื่อให้เขารู้จักบาปบุญคุณโทษ สำนึกผิด ละอายต่อบาป และเกิดแรงบันดาลใจในการทำดี  ประดุจดั่งเช่นวิสัยทัศน์ที่ทางบริษัท คังเซนเคนโก ที่ว่าไว้  “ มุ่งมั่นในการส่งเสริมให้ทุกคน ในสังคมบรรลุเป้าหมายการมีชีวิตที่ดีขึ้น ” พร้อมที่จะเป็นหนึ่งในโอกาสที่จะร่วมสร้างสรรค์ความสำเร็จให้กับชีวิตและครอบครัวทุกท่าน สู่ชีวิตที่สดใส 

  นอกจากการมุ่งมั่นส่งเสริมการสร้างเป้าหมายให้กับชีวิตของทุกๆคนแล้วนั้น ทางบริษัทยังเล็งเห็นถึงความสำคัญของการให้ การแบ่งปัน และการเสียสละ เป็นหลักสำคัญในองค์กร ทางบริษัทในเครืออำพันธ์ยุทธ์จึงได้ก่อตั้งมูลนิธิอำพันธ์ยุทธ์ขึ้นมาโดย คุณสุชาดา อำพันยุทธ์ ประธานกิตติมศักดิ์ มูลนิธิอำพันธ์ยุทธ์ โดยมีเจตจำนงค์ เพื่อสนับสนุนผู้คนในสังคมโดยเฉพาะผู้ด้อยโอกาส สามารถยืนหยัดและพึ่งพาตนเองได้      อีกทั้งมุ่งส่งเสริม การสร้างรากฐานที่สำคัญของการศึกษา ให้กับเยาวชนที่ขาดแคลนทุนทรัพย์ เพื่อสร้างความรู้และความคิด เพื่อพัฒนาวิชาชีพและสามารถที่จะนำไปประกอบอาชีพ เพื่อความยั่งยืนและแก้ไขปัญหาที่เกิดจากการว่างงานได้   ดังนั้นการให้คือบ่เกิดของความสุขและ “มากกว่าความสุขของผู้ให้คือการได้เห็นรอยยิ้ม และได้จุดประกายแสงสว่างชีวิตให้กับผู้รับ”